bir rüya gördüm ikimiz için dün gece. Bize özelmiş gibiydi her şey.. yollar, sınırlar... İnsanların hareketleri bile bizim kontrolümüzdeymiş gibi. Koskocaman bir dünya. Sınırları kendimize göre düzenlediğimiz ve bu sınırlardan kimsenin geçmesine izin vermediğimiz sadece bize ait olan dünya. Tam bir mutluluk, huzur.. Yağmurun yağmasına bile biz karar veriyoruz. Yere düşüşündeki ritmi biz ayarlıyoruz. Orkestra şefiyiz yaşamın..
Sonra uyandım.. ve farkettim ki bu sadece bir rüya. ve yine biliyorum ki 'rüyalar tersine çıkar.'. Aslında ne biz birer 'orkestra şefiyiz' ne de bunun gibi bir şey. Orkestrada minik bir ritmi bile düzenlemeye, değiştirmeye hakkımız yok bizim.
